Heb je ooit een mooi parelwit strand gezien met een helder lichtblauwe zee omgeven door palmbomen? For real? Wij kunnen nu zeggen van wel! Jawel Clearwater beach wel te verstaan. Vandaag was het tijd om eens een echt stukje van Amerika te gaan zien. Na alle pretparken wilde we even wat meer. Na een zeer mooie autorit langs de kust, die zeker de moeite waard is vanwege alle schoonheid van de natuur in Florida, kwamen we om te beginnen voor die dag (helaas wat verlaat) aan op Clearwater beach. Omdat we geen weg of steg weten waren we voor de zoveelste keer fout gereden, maar een aardige mevrouw van de ‘tourist informationdesk’ had ons een handige kaart gegeven en ons de weg gewezen. Eenmaal aangekomen was het allemaal zeker de moeite waard geweest. Mijn mond viel letterlijk van verbazing open toen ik het prachtige strand zag. Dat gekenmerkt werd door de zuiverheid en rust. Nergens vond je ook maar één prulletje en het was heerlijk rustig (geen zwermen mensen). Her en der vlogen vogeltjes rond op zoek naar een lekker visje en aan de havens lagen grote yachten van toeristen die aangemeerd waren. Het was net 1 uur ‘s middags geweest toen we onze auto hadden geparkeerd en de omgeving hadden verkend. Omdat we lokale tijd om 2 uur met de speedboat de ‘Seascreamer’ mee wilde om dolfijnen te bekijken, konden we nog lekker even snel een duikje in het helderblauwe en oh zo warme water maken. Dat was pas echt genieten! Maar de tijd vloog echt. Voor wat gevoelsmatig een paar minuten leek, was al snel 3 kwartier en we moesten snel het water uit om ons te haasten om op tijd bij de speedboat te zijn.

Dat was gelukt. En dat was me het ritje wel. Om precies te zijn duurde het 1 uur en een kwartier. De speedboat, verzorgd door vader en zoon, bracht ons langs de Mexicaanse Golf met als doel dolfijnen vinden en ze zover brengen dat ze met de boot mee gaan springen. Helaas was dit zowat een mission impossible gezien de harde wind en de felle zon. Na enige tijd speuren hebben we uiteindelijk toch dolfijnen gezien en ze zijn zelfs even kort achter de boot aan gesprongen. Onderweg draaide ze een ontspannen muziekje en de rit was echt fun. Wel goed insmeren want je verbrand levend zo boven dat water met een hoogstaande felle zon zo midden op de middag. Het enige plekje dat ik niet in kon smeren is dan ook gruwelijk verbrand (m’n hoofd ).

9 september: Fort Desoto

Daarna zijn we doorgereden naar een 2e strand, dat in 2005 nog uitgeroepen is tot mooiste natuurstrand van Amerika, namelijk Fort Desoto. Daar was van het hele strand maar een klein stuk toegankelijk gemaakt om te zwemmen, de rest hebben ze natuur gelaten en daar stond ook duidelijk aangegeven dat het gevaarlijk was om te zwemmen wegens diersoorten etc. Maar daardoor was het niet minder mooi (zie foto). Ook hier was het heerlijk rustig en genieten. Ik denk dat er welgeteld 10 mensen waren op het hele strand, we hadden dus alle ruimte om heerlijk te genieten van dit mooie stukje natuur. Op dit strand was het water donkerder van kleur maar niet minder warm. Ook hier was het water heerlijk, maar rijk aan visjes en andere waterdieren. Goed uitkijken dus dat je niet op een rog of ander pikbeest stapt, vinden ze niet zo leuk Was gelukkig niet gebeurd. Nog wat mooie kiekjes gemaakt van meeuwen en pelikanen van zeer dichtbij.

‘S avonds zijn we nog even snel doorgereden naar een plaatsje genaamd Ybor City. Naar wat referenties op internet te hebben gelezen moest dit echt the place to be zijn. Was het niet dat wij wederom verkeerd waren gereden en ergens in een achterliggende wijk waren beland. Dit was in het begin best scary, omdat het echt een achterbuurt was. Het was duidelijk niet fris en wij reden nog wel met onze kap open. Achteraf gezien hadden we dit toch ook weer niet willen missen omdat het echt een typisch Amerikaanse wijk was en het toch ook leuk is om zoiets te zien. Later lazen we dat we dat soort wijken, en zeker ‘s avonds, maar beter kunnen vermijden Maar ach! We hebben het overleefd

Na wat ronddolen vonden we op goed geluk toch eindelijk het centrum. Dit was inderdaad mooi. De hele straat bestond zowat uit tattoo shops en cafe’s maar het was een mooi gezicht. Vooral locals die hier wat aan het vertoeven waren en amper toerisme. Het was ook erg rustig. We hebben hier even snel een pizza gegeten in een restaurant met een live-band en zijn daarna uitgeput huiswaarts gekeerd. Dit was een erg leuke dag!

10 september: Hollywood studios

We konden Mickey Mouse toch maar moeilijk missen en we hadden veel leuke verhalen gehoord over Hollywood, dus vandaag was het weer tijd voor pretpark fun. Hollywood Studios staat in het teken van filmopnames en records. Alles uiteraard volledig in thema, van winkeltjes tot kleding van castmembers tot live filmsets en optredens op de straten. Op iedere hoek werd zogenaamd een film opgenomen of kon je zelf deelnemen aan bijvoorbeeld het designen van je eigen record. American Idol was hier compleet nagebouwd. Zo levensecht dat wij in het begin dachten dat er ECHT audities waren Later bleek het een complete kopie te zijn en was het allemaal for fun. Je kon zelf in de jury gaan zitten of zogenaamd auditie doen, heel erg origineel dus. Meteen in het begin was er ook een optreden van de wereldberoemde filmmusical ‘High School Musical’, ter ere van de 3e, nieuwe film. Helaas niet met de echte acteurs maar daarom niet minder leuk (zie foto).

Alle winkels en ruimtes hadden een ouderwets klasiek naambordje in blokletters boven hangen waar je vroeger in bioscopen kon zien welke laatste film er speelde. Het was je ogen uitkijken. Hollywood Studios kent ook een paar snoeivette attracties, waaronder de Rock ‘n Rollercoaster. In deze high-speed Aerosmith achtbaan wordt je met 140 km p/u naar voren geblazen onder een oorverdovend lawaai van de muziek van Aerosmith. Deze attractie stond dan ook helemaal in het teken van deze bekende rock ‘n roller. Alles volledig aangekleed en in het thema dat je met high-speed door de traffic jams heen moet om een vip optreden van de rocker niet te hoeven missen. Je zit zogenaamd in een snelle taxi die even snel geregeld is door de manager van Aerosmith. Deze achtbaan is binnen in het donker en maakt een paar loopings en een kurkentrekker . Erg leuk allemaal. En nog het meest aparte van dit alles is, dat Remco (die in het begin als de DOOD was om hierin te gaan) het hardste joelde van iedereen. Hij vond het helemaal geweldig en wilde er daarna nog een keer en daarna nog een keer in. ‘Ik vond hem te gek, ik ben besmet met het coastervirus’ waren zijn woorden. Voor de kenners van Remco is dit uiteraard een grote verrassing

Toen durfde hij uiteraard ook mee in de Tower of Terror. Deze kennen we waarschijnlijk kleinschalig van de kermis. Je zit zogenaamd in een spooklift die alle kanten op gaat maar dan een formaartje of x 10 groter en harder. Je wordt 13 etages omhoog getild om vervolgens met een noodgang naar beneden te vallen (zie foto). Dit natuurlijk als zogn. de kabels van de lift het begeven en hij hem loslaat.  Na één val is het helaas niet over. Even snel als je naar beneden viel wordt je weer omhoog geslingerd en val je opnieuw naar beneden… Dit klinkt allemaa heel scary maar ik beloof je het is echt te gek. Remco vond ook dit gaaf en wilde hier (als de wachtrij later niet enorm was) graag ook nog een keer in. Dat zegt heel wat!

Stay tuned! Meer volgt..