Al sinds jaar en dag volg ik de band Marillion. In 1995 ging ik naar het eerste optreden in de Ahoy in Rotterdam, waar ze de CD Radiation aan het promoten waren. Wat is er veel veranderd sinds die tijd.

Toen ik hoorde dat Marillion een akoestische tour aan het voorbereiden was had ik toch wel gemengde gevoelens hierover. Deze band is zo enorm afhankelijk van electronische toeters, bellen en snufjes dat ik dacht dat er weinig over zou blijven van de muziek. Ik heb gelijk gehad . Maar positief!

De nieuwe CD van Marillion heet ‘Less is More’ en bevat oude nummers in een compleet nieuw jasje. Zoals Steve Hogarth het omschrijft: “We broke it down to the bone. Shuffle the bones, pile them up and put the meat on top of it.”. De nummers zijn inderdaad compleet anders en dat is zeer verfrissend.
Het concert werd gegeven in het Frits Philips Muziekcentrum in Eindhoven, waar ik nog nooit ben geweest. Dit is een concertzaal(tje) pur sang. De akoestiek is perfect, waardoor je ieder detail hoort. In het begin waren we wat huiverig, want wie gaat er nu in godsnaam zitten bij een concert. In een concert moet leven zitten en dat kun je niet als iedereen maar zit. Echter, voor dit soort concerten zorgt het ook wel voor een aparte sfeer. Hogarth omschreef het alsof we in een bioscoop zaten en zij voelde zich de TV. Voor hun ook erg apart, want dit zijn ze niet gewend.

Muzikaal gezien weer een topconcert, al was Hogarth halverwege het concert niet volledig 100% bij stem had ik het idee. Hoogtepunten van het concert waren voor mij:

“Quartz”
“80 Days”
“If my heart were a ball, it would roll uphill”

Het enige nadeel aan dit concert was voor mij dat er in het tweede deel een aantal rustige nummers achter elkaar gespeeld werden, waardoor de aandacht bij mij ietwat verzwakte. Als je een akoestisch concert geeft is het de kunst om het niet eentonig/monotoon te maken. Dat lukte ze prima, behalve in deel 2. Verder was het geweldig om de gasten te zien spelen op instrumenten waar je het nooit verwacht had. (Pete Trawavas op de Xylofoon )

Ik hoop niet dat de BUMA nu achter me aan komt, maar hier zijn in ieder geval 2 films van het concert :

80 Days

Quartz

Ik beloof dat we nog een blog gaan tikken mét foto’s  over de laatste dagen van ons verblijf hier. Nu hebben we zo goed als alles ingepakt. Morgenvroeg (het is hier nu 1:15) moeten we om 10:00 het huis uit en om 14:30 vertrekken we van Orlando naar Atlanta. Een volgende keer doen we dit stukje wel met de auto vanaf Atlanta. 700KM en het scheelt een vlucht, waar ik toch al een hekel aan heb.

Anyway. Even een kort overzichtje van wat we hebben gedaan :

Universal Studios + Island of Adventure

2 pretparken in 1 van Universal. Ik ben compleet over m’n coaster-angst heen, aangezien we hier ALLE coasters gehad hebben, inclusief de splinternieuwe Rip Ride Rock’it. Foto’s en dergelijke komen echt allemaal nog, maar het bewerken daarvan kost nu eenmaal tijd en dat kunnen we straks weer vanuit Boxtel op de bank . Verder nog de beste attractie van heel Florida gezien, namelijk Spiderman. Je stapt in een karretje met je 3D brilletje op je hoofd (heel suf gezicht overigens ). Je denkt de eerste 20 seconden dat je wederom in een standaard simulator beland bent, waar je gewoon wat rond kart en wat leuke dingen ziet, maar nee. Dit is echt één groot special effect waar je echt niet bij komt van verbazing. Seeing is believing.

Busch Gardens

Bij ons bezoek aan Seaworld konden we voor $25 per persoon tickets kopen voor Busch Gardens in Tampa. Dit is een soort dierentuin, gecombineerd met attracties (zoals ALLES in Florida blijkbaar). Daar we Animal Kingdom mooi vonden, waren we toch wel benieuwd. En $25 is een prima prijs vergeleken met de normale prijs van $79. Gek ook dat echt ALLE parken $79 kosten in Orlando en omstreken .

Anyway, dit park was enigzins verouderd en we vonden dat sommige dieren wel erg kleine leefomgevingen hadden. Beetje jammer dus. Wel leuk om in een vogelhuis ineens een aantal papegaaien op je arm te hebben (vraag maar aan Aless).

Uiteindelijk de attracties gedaan, waaronder een bloedsnelle houten achtbaan, waar de Pegasus in de Efteling werkelijk niets bij voorstelt. Het ding rammelt zo hard dat je oren er pijn van doen, maar dat hoort er wel een beetje bij . De Sheikra is een achtbaan van 61 meter hoog, waar je een topsnelheid van 112 KM/h haalt.. en wel verticaal naar beneden . Ter illustratie.. De python in de Efteling is 29m hoog en gaat slechts 75KM/h. In het verleden altijd als de dood geweest voor dat ding. Nu is het een eitje . Samen zijn we er een keer of 3 in geweest. Zelf ben ik er later op de dag ook nog een keer of 2 in geweest . Verder een leuk park, maar we hadden er nooit $79 voor over gehad, waar Universal dit ruimschoots waard was.

Miami

Als je het over een grote stad hebt in Florida, heb je het over Miami. Vooraf wordt je door iedereen gewaarschuwd dat het daar niet pluis is. Maak je niet druk. Het is net zoals in Amsterdam, Rotterdam, Eindhoven of zelfs Boxtel. Er zijn gewoon plekken waar je ’s-avonds (en overdag) beter niet kunt komen. En ja, er zijn daar ook plekken waar je misschien ’s-nachts je leven echt niet zeker bent. En ja, er zijn daar gangs en ander gespuis. Hebben die het op toeristen gemunt? NEE! Is het stom om ’s-nachts door downtown Miami op goed geluk te gaan rondlopen? NEE! Is het verstandig om midden in de nacht in Amsterdam in een willekeurige straat rond te lopen zonder dat je weet waar je bent? Nee..

Tsja.. Van Downtown Miami hebben we vrij weinig gezien. Vanaf de snelweg zie je ENORME scyscrapers (wolkenkrabbers) zoals ik ze nog nooit gezien heb. Rotterdam heeft een mooie skyline, maar Miami is zo enorm veel groter dan dat (Ook Tampa trouwens). Zelfs zo enorm dat we besloten hebben dat we dat in 1 dag niet zouden redden en ons slechts oriënteerden op 1 ding. Miami Beach. Dit is niet, zoals de naam vermoedt, slechts een strand. Nee, dit is een eiland wat verbonden is via bruggen met Miami zelf. In Miami Beach kun je shoppen, musea bezoeken en uiteraard ook op het strand liggen. Is het daar druk? Ehh… zo’n 10 keer drukker dan op Scheveningen op een zonnige zondag. Maar! Het strand is dan ook oneindig lang, dus je hebt zeeën van ruimte voor jezelf. Prachtig strand, hoge golven maar helaas stond de wind op ons gericht waardoor er ook veel kwallen zaten. Na een tijdje zwemmen hadden we dat wel gezien dus.

Vervolgens naar het Holocaust Memorial wezen kijken. Dit is een gigantisch bouwwerk, waar de jodenvervolging in de 2de wereldoorlog nagebootst werd in foto-gravures en standbeelden. Dit was akelig indrukwekkend en vooral groots. Zelfs een beetje luguber op verschillende plekken. Ook hiervoor geldt dat de foto’s nog “ontwikkeld” moeten worden .

Oh ja.. Even wat drinken op de boulevard van Miami Beach. We zijn ondertussen gewend dat je voor een cola niet meer dan $1.40 betaald (ongeveer een euro), dus wij zetten ons neer bij een tentje en bestellen een Ginger Ale (sprite) en een Cola. Bonk! $12 in totaal . Goed, de toon is gezet .

Later op de avond uit eten. Prima.. bij een tentje wordt gezegd dat alle menu’s op dit moment 50% off zijn . Hollanders als we zijn kijken we even snel op de kaart en hopla, we zitten aan tafel. De prijzen op de kaart zijn prima en slechts iets hoger dan in Kissimmee of Orlando (na aftrek van de korting). Blijkt uiteindelijk in de kleine lettertjes dat er standaard 22% aan fooi al meegerekend wordt (gratuity) en we alsnog een stuk duurder uit kwamen. Even navragen en jawel.. dokken anders… Goed, na wat gemok en wat wikken en wegen toch nog betaald. Staat er op het bonnetje ook nog een lijntje waarop je de fooi kunt aangeven. Ja daag! nul-komma-nul . Ober sjagerijnig, wij happy verder .

Onze conclusie: Miami is mooi, groots en de beach is onwijs. Maar… het is de reis van 8 uur (retour Orlando-Miami) niet waard EN je wordt genept bij het leven EN het volk daar is een stuk minder vriendelijk dan in de rustigere gebieden.

Hollywood Studios

Haha, ja wederom.. Disney krijgt alsnog pluspunten vanons. Waar we toch zoiets hadden van “Was dat nou alles dat Disney?” zijn we de laatste dagen alle shows gaan bezoeken. Eerst hebben we nog een keertje de Rock ‘n Rollercoaster gedaan, want Remco is toch wel een beetje Aerosmith gek . Oh ja, ze hebben daar ook compleet American Idol nagebouwd (bij ons “Idols”). Je kunt de hele dag door echte audities doen voor een jury. Vervolgens wordt ieder uur een voorstelling gedaan in een grote zaal met authentieke American Idol decor, presentator en jury waar de winnaars uit de auditieronde hun zangkunsten kunnen tonen. Allemaal geheel in stijl. Het publiek (wij dus) kunnen vervolgens stemmen op de favoriet, welke vervolgens in de finaleshow (einde van de dag) nogmaals op mag komen. De winnaar wint tickets voor de échte American Idol shows in de USA. Vermakelijk en heel goed gemaakt.

Wishes en Fantasmic

In Magic Kingdom (Disney) hebben we eigenlijk alles wel gezien. Het park is gelijk aan Disneyland Parijs en het viel ons eerlijk gezegd een beetje tegen qua attracties. Voor kinderen is dit het summum van attractieparken, maar voor ons toch een beetje té . Wel is het absoluut het park met de meeste sfeer. Iedereen is vrolijk, blij en het ziet er allemaal ge-wel-dig uit. Gisteravond hebben we besloten om 2 shows op 1 avond te gaan bekijken. Disney staat bekend om de enorme shows aan het einde van de dag. Met vuurwerk, laser, licht etc. Dus wij eerst naar “Wishes” in Magic Kingdom. Een vuurwerkspectakel met een verhaal wat verteld wordt door Japie Krekel. Tranentrekkend deuntje erbij en hopla, daar staan 1000 kinderen en 5000 ouders te janken . Zeer goede show, maar geen tijd, want we moesten als een speer naar Hollywood Studios voor Fantasmic. Een show met echte acteurs en Mickey Mouse in de hoofdrol. Uiteraard heeft iedereen van mijn leeftijd een zwak voor Mickey Mouse, waar Aless weer een zwak heeft voor figuren als Beauty and the Beast en The Little Mermaid etc. etc. Mickey Mouse in Fantasia is toch meer mijn ding . Een groot gordijn van water waarop geprojecteerd werd (in het begin was mijn reactie: What the hell!), met een verhaal, laser en licht. Sodejeu, wat kunnen ze hier shows maken zeg.

Vandaag hebben we het rustig aan gedaan. Nog even snel naar Hollywood Studios geweest om nog even een keer Tower of Terror te doen en uiteindelijk de musical Beauty and the Beast te bekijken. Makkelijk die park hopper kaartjes voor Disney. Vanmiddag hebben we in Clearwater op het strand gelegen en onze prachtige vakantie eens gereviewd en we zijn slechts tot 1 conclusie gekomen. Het was veel te kort en we moeten echt een keer terug.

Als Amerikanen in de USA overal zo zijn, dan is de USA het ideale vakantieland bij uitstek. Florida was een meesterlijke vakantie met zulke mooie plekjes en mensen. Gastvrij, aardig en vooral ook erg rustig. Geen stress hier. De parken zijn leuk. Iedereen die naar Orlando gaat, gaat uiteindelijk naar alle parken in de buurt omdat dat zo’n beetje dé toeristische attracties zijn hierzo. Alles is omgegoten in een pretpark, zelfs een dierentuin.

Vlug het bedje in. Morgen vroeg er uit en helaas al weer richting het drukke, stressige en koude (vergeleken met hier) Nederland. We hebben er geen zin in .

Toch nog een heel verhaal geworden, maar de foto’s komen nog.

“Have a good one!”

Hi ya!

De afgelopen dagen waren : Kennedy Space Center, Seaworld, Airboat trip met Capt’n Freddy en Kelly Park.

Maar even wat anders. Ken je dat, dat je uit eten gaat in een restaurant. Voor veel geld krijg je een enorme bak eten voor je neus wat je nooit of te nimmer op krijgt. Vervolgens betaal je en alles wordt weggemikt zonder blikken of blozen? Niet in de USA. Eten is hier enorm goedkoop en wat overblijft.. Ach… dat wordt vervolgens ingepakt in een paar bakjes (meegeleverd en wel) en neem je toch gewoon mee naar huis? Ik heb wel 5 keer aan de ober gevraagd of dat normaal is ofzo? De ober lachte ons zowat uit en vond het maar vreemd dat het in Nederland geen gewoonte is. Meesterlijke quote van hem was “Nobody can eat all that! That’s physically impossible!”. We lachte ons een breuk. Ook grappig is dat obers om de haverklap voor je neus staan om te vragen of alles naar wens is en om nog wat drinken bij te schenken. En jawel.. een refill Fanta of Cola is helemaal gratis. Halve liter cola voor $1.40 (omgerekend 1 euro). Waar haal je dat in Nederland? We hebben voor $70 2 dagen ENORM veel en goed gegeten en gedronken. Let wel.. $70 in de USA is een hele smak geld voor eten. Eergisteren nog een double cheeseburger bij de BK gehaald voor $1 .

Verder valt het op dat Amerikanen tegenwoordig wel bewuster met eten en drinken om gaan. Subways zie je hier overal, waar je heerlijk gezonde broodjes kunt halen. Verder zie je iedereen tegenwoordig met de Bud Light beer lopen in plaats van gewoon bier. Heineken vinden ze hier enorm zwaar bier. Rare jongens die Amerikanen.

Ook apart dat Amerikanen van origine een stuk relaxter en vriendelijker zijn dan ons Nederlanders. Wat zijn wij een stelletje enorm opgefokte, egoïstische en arrogante lui vergeleken met hun. In het begin dacht ik dat het maar nep was, maar ook willekeurige vreemdelingen zijn veel vriendelijker dan de gemiddelde Nederlander. Dat verwacht je dus nimmer van Amerikanen die in ons land altijd bestempeld worden als Rednecks, arrogante lui en wat al niet meer. Niets is minder waar.

Goed.. We zijn dus op Kennedy Space Center geweest. Dit is het eiland waar 2 weken geleden nog een space shuttle de lucht in is gegaan. Helaas vlak voor onze vakantie. We hebben een ontzettend mooie bustour gedaan, waar je in de historie van de ruimtevaart duikt en uitleg krijgt over o.a. de eerste maanlanding. Het originele control station hebben ze tentoongesteld en zo verbouwd dat een Apollo lancering nagebootst kan worden. Heel mooi en heel Amerikaans ook . In elk museum, park of wat dan ook heb je attracties. Blijkbaar kicken Amerikanen op attracties. Op KSC hebben ze een simulator gemaakt die een lancering simuleert. Erg mooi gemaakt, maar wij hadden er meer van verwacht.

Mission:Space in Disney Epcot was (veel) heftiger, maar daar krijg je dan ook 3 of 4G te verduren .

Verder kun je nog rondkijken door het park en kijken hoe een space shuttle er nu eigenlijk uit ziet. We waren voldaan en voor de entreeprijs van $35 hoef je het eigenlijk niet te laten. Alle pretparken en uitstapjes zijn schrikbarend duur vergeleken met de rest van ons verblijf. Gelukkig wisten we dit vantevoren, maar VISA zal wel erg blij zijn met ons nu .

Oh ja.. Seaworld.. Dat was me er eentje. Gisteren zijn we naar dit “pretpark” geweest. Het is een combinatie van tentoonstelling van zeeleven en attractiepark, wat het geheel wel erg leuk maakt. Super Amerikaanse shows met o.a. Shamu, de Orcashow waar je in een enorm groot stadion zit te kijken naar kunstjes van Orca’s. ONWIJS!

We hebben nog nooit Orca’s van dichtbij gezien, dus we waren blij verrast. Halverwege de show komt de mega Orca Shamu nog even laten zien dat hij de complete eerste 7 rijen compleet kleddernat kan maken met enkel z’n staart. Wat een kracht heeft dat beest. De mensen op deze rijen waren soaked.
Ook hebben we dolfijnen mogen aaien en eten gegeven. Iets wat je ook niet alledaags doet geloof ik. Dat moet dan weer geld kosten.. zucht.. Seaworld wil overal geld aan verdienen, dat is duidelijk. Maar ach, het is vakantie en wat is nou $7 per persoon. Gewoon doen!

In mijn eeuwige strijd om van m’n hoogtevrees af te komen, moest ik uiteraard mee in de Manta. Een rollercoaster die een looping maakt en een stuk of 4 kurketrekkers. Niets speciaals tot nu toe, maarrrrr… Deze achtbaan is splinternieuw in het park en je hangt horizontaal met je hoofd naar voren gericht onder de baan.. Oftewel, het moet lijken alsof je een pijlstaartrog bent die door de baan heen sjeest en je ziet ALLES onder je. Geen baan, geen benen, niets.. alleen de grond. De achtbaan is heel erg gaaf, maar de eerste looping ging me net effe te ver. Ik kwam er trillend uit en ben er ook niet meer in geweest. Het gevoel om er onder te hangen en geen houvast te hebben (alleen hangen) was me net effe té heftig. Na de looping was het wel een hele mooie achtbaan, maar ik zal er niet snel meer in gaan . Er staat nog een achtbaan in dit park, genaamd Kraken. Check eerst de video hieronder (niet van mij overigens) en oordeel dan of ik hem leuk vond of niet :

Hij was te gek! Aless heeft er letterlijk een half uur over gedaan om me over te halen, terwijl ik stond te twijfelen. Na Manta voelde ik me niet echt geroepen om in een nog heftigere achtbaan te gaan. Uiteindelijk heb ik toegezegd (ze was er zelf al 2x in geweest toen ). De eerste keer was ik doodsbang, want hij is toch wel erg hoog, maar halverwege de baan voelde ik me ineens heel goed . De tweede keer kreeg ik zelfs een lachkick in het apparaat en was ik er helemaal weg van! De derde keer was het allemaal doodnormaal. Ik geloof dat ik ze nu allemaal wel aan kan. We zullen het zien in Universal Island of Adventure vandeweek. Thuis gekomen blijkt dit ook een van de snelste en hoogste achtbanen van heel Florida te zijn. Hmm.. lucky me

Vandaag zijn we helemaal afgereisd naar het plaatsje Christmas (bij Kennedy Space Center wederom). Hier woont zo’n 1000 man. De meeste zijn boeren en komen nooit buiten. Een aantal houd zich bezig met Airboat trips. Via Internet heb ik een tip gekregen om NIET naar een commerciele bootverhuurder op Boggy Creek te gaan, maar juist “Captain Freddy van Airboat John” te bellen. Zo gezegd zo gedaan. Wij vanochtend in alle haast naar Christmas en daar stond Captain Freddy ons al op te wachten.

Een echte cowboy. Praat Amerikaans zoals ik Liempts kan praten. ENORM plat, maar wel zeer verstaanbaar. Bij Boggy Creek krijg je een 30 minuten rit voor $35 per persoon op een boot waar 16 man op past. Freddy heeft een boot waar er maar 4 op kunnen en de andere 2 kwamen niet meer opdagen. We hadden dus een privéritje. Ook duurt een rit geen 30, maar 90 minuten en dat voor $45 per persoon. Helaas waren de Alligators “op”. Het was erg heet en alle Alligators hadden zich diep in het moeras weggestopt, waardoor er geen enkele te zien was. We hebben ze alleen geen seconde gemist, want dit was zo ontzettend gaaf om te doen. Allerlei wild vee midden in een moeras. Af en toe aanmeren om wat uitleg te krijgen van deze cowboy en als een razende over het moeras “racen”. Het was veel meer dan we verwacht hadden. Voor degene die ooit nog naar Florida gaan, check http://www.airboatrides.com en leef je uit!

We wilden vandaag na de airboat trip naar Kelly Park gaan. Een van de mooiste parken ter wereld (volgens insiders en Internetters). Dus hopla, ik de navigatie ingesteld op Kelly Park. Tot mijn verbazing vond hij er 2. Een van 60KM verderop en een van 30. Ik kies klakkeloos die van 30KM, aangezien dat zo gepiept is. Na 45 minuten rijden komen we uit op een kinderspeeltuin genaamd “Kelly Park”.. Niet bepaald wat we zochten en het echte Kelly Park ligt nu dus niet 60, maar 90KM verderop.. BAH!

Het wachten werd echter wel beloond. Kelly Park is een park waar een rivier doorheen stroomt. Het water is hier altijd 69 graden Fahrenheit (zo’n 20 graden Celcius). ERG koud voelt dat aan in het begin. Buiten is het 33 graden, dus dat is een behoorlijk verschil. Je kunt een grote zwemband (binnenband van een vrachtwagenband) huren, waarmee je over het water kunt dobberen. Een ervaring op zich, want je ligt in het water tussen vissen, schildpadden en helaas ook horzels . Niets aan te doen en gelukkig niet gestoken. Wel heerlijk gezwommen daarzo en een korte wandeling door het park leert ons ook dat er enorme sprinkhanen rondlopen. Verder herten in het wild, slangen en zelfs zwarte beren waar je beter bij uit de buurt kunt blijven. Gelukkig hebben we enkel de herten gezien. De rest zitten we niet echt op te wachten. Wellicht dat we nog een keer terug gaan naar Kelly Park. Wat een prachtige omgeving. Het water is zo enorm helder (en lekker om te drinken zelfs). Voor verkoeling een echte aanrader.

Zo, dat was het weer eventjes. Morgen vroeg op om nog een keer (gratis) naar Seaworld te gaan. We hebben daar nog wat gemist (dolfijnenshow) en gelukkig mag je gratis naar binnen. We blijven daar niet al te lang plakken, want Typhoon Lagoon wacht op ons. Een waterpark waar ze ’s-werelds grootste golfslagbad (buiten) hebben. Op de Disney website vind je een video waar je helemaal van versteld zult staan . Check http://disneyworld.disney.go.com/parks/typhoon-lagoon/

We wisselen dus Disney en andere pretparken af met sightseeing Florida, wat tot nu toe prima bevalt. Stay tuned!

Heb je ooit een mooi parelwit strand gezien met een helder lichtblauwe zee omgeven door palmbomen? For real? Wij kunnen nu zeggen van wel! Jawel Clearwater beach wel te verstaan. Vandaag was het tijd om eens een echt stukje van Amerika te gaan zien. Na alle pretparken wilde we even wat meer. Na een zeer mooie autorit langs de kust, die zeker de moeite waard is vanwege alle schoonheid van de natuur in Florida, kwamen we om te beginnen voor die dag (helaas wat verlaat) aan op Clearwater beach. Omdat we geen weg of steg weten waren we voor de zoveelste keer fout gereden, maar een aardige mevrouw van de ‘tourist informationdesk’ had ons een handige kaart gegeven en ons de weg gewezen. Eenmaal aangekomen was het allemaal zeker de moeite waard geweest. Mijn mond viel letterlijk van verbazing open toen ik het prachtige strand zag. Dat gekenmerkt werd door de zuiverheid en rust. Nergens vond je ook maar één prulletje en het was heerlijk rustig (geen zwermen mensen). Her en der vlogen vogeltjes rond op zoek naar een lekker visje en aan de havens lagen grote yachten van toeristen die aangemeerd waren. Het was net 1 uur ’s middags geweest toen we onze auto hadden geparkeerd en de omgeving hadden verkend. Omdat we lokale tijd om 2 uur met de speedboat de ‘Seascreamer’ mee wilde om dolfijnen te bekijken, konden we nog lekker even snel een duikje in het helderblauwe en oh zo warme water maken. Dat was pas echt genieten! Maar de tijd vloog echt. Voor wat gevoelsmatig een paar minuten leek, was al snel 3 kwartier en we moesten snel het water uit om ons te haasten om op tijd bij de speedboat te zijn.

Dat was gelukt. En dat was me het ritje wel. Om precies te zijn duurde het 1 uur en een kwartier. De speedboat, verzorgd door vader en zoon, bracht ons langs de Mexicaanse Golf met als doel dolfijnen vinden en ze zover brengen dat ze met de boot mee gaan springen. Helaas was dit zowat een mission impossible gezien de harde wind en de felle zon. Na enige tijd speuren hebben we uiteindelijk toch dolfijnen gezien en ze zijn zelfs even kort achter de boot aan gesprongen. Onderweg draaide ze een ontspannen muziekje en de rit was echt fun. Wel goed insmeren want je verbrand levend zo boven dat water met een hoogstaande felle zon zo midden op de middag. Het enige plekje dat ik niet in kon smeren is dan ook gruwelijk verbrand (m’n hoofd ).

9 september: Fort Desoto

Daarna zijn we doorgereden naar een 2e strand, dat in 2005 nog uitgeroepen is tot mooiste natuurstrand van Amerika, namelijk Fort Desoto. Daar was van het hele strand maar een klein stuk toegankelijk gemaakt om te zwemmen, de rest hebben ze natuur gelaten en daar stond ook duidelijk aangegeven dat het gevaarlijk was om te zwemmen wegens diersoorten etc. Maar daardoor was het niet minder mooi (zie foto). Ook hier was het heerlijk rustig en genieten. Ik denk dat er welgeteld 10 mensen waren op het hele strand, we hadden dus alle ruimte om heerlijk te genieten van dit mooie stukje natuur. Op dit strand was het water donkerder van kleur maar niet minder warm. Ook hier was het water heerlijk, maar rijk aan visjes en andere waterdieren. Goed uitkijken dus dat je niet op een rog of ander pikbeest stapt, vinden ze niet zo leuk Was gelukkig niet gebeurd. Nog wat mooie kiekjes gemaakt van meeuwen en pelikanen van zeer dichtbij.

‘S avonds zijn we nog even snel doorgereden naar een plaatsje genaamd Ybor City. Naar wat referenties op internet te hebben gelezen moest dit echt the place to be zijn. Was het niet dat wij wederom verkeerd waren gereden en ergens in een achterliggende wijk waren beland. Dit was in het begin best scary, omdat het echt een achterbuurt was. Het was duidelijk niet fris en wij reden nog wel met onze kap open. Achteraf gezien hadden we dit toch ook weer niet willen missen omdat het echt een typisch Amerikaanse wijk was en het toch ook leuk is om zoiets te zien. Later lazen we dat we dat soort wijken, en zeker ’s avonds, maar beter kunnen vermijden Maar ach! We hebben het overleefd

Na wat ronddolen vonden we op goed geluk toch eindelijk het centrum. Dit was inderdaad mooi. De hele straat bestond zowat uit tattoo shops en cafe’s maar het was een mooi gezicht. Vooral locals die hier wat aan het vertoeven waren en amper toerisme. Het was ook erg rustig. We hebben hier even snel een pizza gegeten in een restaurant met een live-band en zijn daarna uitgeput huiswaarts gekeerd. Dit was een erg leuke dag!

10 september: Hollywood studios

We konden Mickey Mouse toch maar moeilijk missen en we hadden veel leuke verhalen gehoord over Hollywood, dus vandaag was het weer tijd voor pretpark fun. Hollywood Studios staat in het teken van filmopnames en records. Alles uiteraard volledig in thema, van winkeltjes tot kleding van castmembers tot live filmsets en optredens op de straten. Op iedere hoek werd zogenaamd een film opgenomen of kon je zelf deelnemen aan bijvoorbeeld het designen van je eigen record. American Idol was hier compleet nagebouwd. Zo levensecht dat wij in het begin dachten dat er ECHT audities waren Later bleek het een complete kopie te zijn en was het allemaal for fun. Je kon zelf in de jury gaan zitten of zogenaamd auditie doen, heel erg origineel dus. Meteen in het begin was er ook een optreden van de wereldberoemde filmmusical ‘High School Musical’, ter ere van de 3e, nieuwe film. Helaas niet met de echte acteurs maar daarom niet minder leuk (zie foto).

Alle winkels en ruimtes hadden een ouderwets klasiek naambordje in blokletters boven hangen waar je vroeger in bioscopen kon zien welke laatste film er speelde. Het was je ogen uitkijken. Hollywood Studios kent ook een paar snoeivette attracties, waaronder de Rock ‘n Rollercoaster. In deze high-speed Aerosmith achtbaan wordt je met 140 km p/u naar voren geblazen onder een oorverdovend lawaai van de muziek van Aerosmith. Deze attractie stond dan ook helemaal in het teken van deze bekende rock ‘n roller. Alles volledig aangekleed en in het thema dat je met high-speed door de traffic jams heen moet om een vip optreden van de rocker niet te hoeven missen. Je zit zogenaamd in een snelle taxi die even snel geregeld is door de manager van Aerosmith. Deze achtbaan is binnen in het donker en maakt een paar loopings en een kurkentrekker . Erg leuk allemaal. En nog het meest aparte van dit alles is, dat Remco (die in het begin als de DOOD was om hierin te gaan) het hardste joelde van iedereen. Hij vond het helemaal geweldig en wilde er daarna nog een keer en daarna nog een keer in. ‘Ik vond hem te gek, ik ben besmet met het coastervirus’ waren zijn woorden. Voor de kenners van Remco is dit uiteraard een grote verrassing

Toen durfde hij uiteraard ook mee in de Tower of Terror. Deze kennen we waarschijnlijk kleinschalig van de kermis. Je zit zogenaamd in een spooklift die alle kanten op gaat maar dan een formaartje of x 10 groter en harder. Je wordt 13 etages omhoog getild om vervolgens met een noodgang naar beneden te vallen (zie foto). Dit natuurlijk als zogn. de kabels van de lift het begeven en hij hem loslaat.  Na één val is het helaas niet over. Even snel als je naar beneden viel wordt je weer omhoog geslingerd en val je opnieuw naar beneden… Dit klinkt allemaa heel scary maar ik beloof je het is echt te gek. Remco vond ook dit gaaf en wilde hier (als de wachtrij later niet enorm was) graag ook nog een keer in. Dat zegt heel wat!

Stay tuned! Meer volgt..

En daar zijn we weer. De afgelopen 2 dagen waren stevig genieten in het vochtige, hete maar oh zo leuke Florida (Kissimmee om precies te zijn).

Zoals je kunt zien hebben we een aardig zwembadje bij het huis. Een normaal persoon zou ons voor gek verslijten of denken dat we de Lotto gewonnen hebben maar nee. Als je goed zoekt is dit enorme huis prima betaalbaar en zelfs stukken goedkoper dan een gemiddeld hotel in Scheveningen. Keuze snel gemaakt dus.

Gisteren hebben we het rustig aan gedaan. Als eerste wat geshopped in de Wal-Mart. Hier kun je de hele dag vertoeven, aangezien deze zowat letterlijk een kilometer lang is. ENORM! En ze hebben er alles. Banken, stoelen, autobanden, strijkijzers, kaas, brood, you name it.. Oh ja. En 24 uur per dag open natuurlijk. Doodnormaal hier. Even wat boodschappen gedropped en klaar. ’s-Avonds zijn we voor het eerst naar het Disney resort gereden. Wat een enorm gebied is dit. Maar liefst 111 vierkante kilometer aan pretpark, waterparken en wat al niet meer.

We hebben park hopper tickets om 7 dagen in Disney te vertoeven, maar zo aan het einde van de dag wilden we hier niet een dag van verspillen om “even snel” een park te gaan zien. We hebben gekozen om naar Downtown Disney te gaan. Een shopping center waar enkel en alleen Disney artikelen verkocht worden. ’s-Avonds nog heerlijk gegeten bij de Outback. Het personeel is overal supervriendelijk, maar het werd bij de Outback wel duidelijk dat ze je wel snel de deur uit willen hebben voor de volgende gasten. Erg commerciëel dus, maar ach.. wat boeit het. Je doet het op je eigen tempo.

9 september – Animal Kingdom

Vandaag gingen we voor “the big one”. Ons doel: Expedition Everest in Disneys Animal Kingdom. Deze achtbaan (zonder looping) is een project van $100.000.000 geweest en enorm gaaf om te zien. Je wordt naar 35 meter getrokken in een relatief rustige ride. Vervolgens kom je op een punt waar de baan stukgereten is. Hier stopt de trein. Vervolgens ga je in een noodvaart, achteruit, de berg in. Even verderop wordt je wakker geschud door een Yeti. Na een oorverdovend gebrul gaat de trein rechtdoor verder en vlieg je de berg af naar beneden in een geweldige drop. Te bedenken dat ik tot voor kort niet eens in de Polyp durfde op de kermis . We hebben enorm genoten van deze attractie. Zoek maar eens op Youtube naar Expedition Everest en je krijgt direct een indruk van wat het is.

Naast een hoop dieren uit Azië en Afrika gezien te hebben (Het is 1 grote dierentuin), hebben we als afsluiter de safari gedaan,
waar je je echt waant in Afrika. Tussen Olifanten, Giraffen, Neushoorns en wat al niet meer cross je met een jeep door de omgeving. Grappig ook dat alle attracties voorzien zijn van commentaar waar vaak smakelijk om te lachen valt. Alles heeft een thema wat tot in de puntjes verzorgd is. Zo rij je met de jeep over een brug, waarna de hele jeep ineens alle kanten in geslingerd wordt en de bestuurder roept: “Oh oh, not good.. Everybody lean to the right!”. En dat op een toontje waarop je echt begint te geloven dat het niet in orde is. Gelukkig is dat niet het geval en blijkt het allemaal show te zijn. In entertainment zijn de Amerikanen echt goed.

9 september – Epcot!

Technische snufjes, the future en spacetravel. Dan moet je in Epcot zijn. Epcot is één van de parken van Disneyworld en wat voor 1. Het was ondertussen al vrij laat en het park was erg rustig. Het helpt dat alle Amerikanen ook weer aan het werk zijn. Je ziet hier voornamelijk Amerikanen (uit het noorden). Dit hele park is gebaseerd op de toekomst,ruimtereizen en alles wat maar met technische hoogstandjes te maken heeft.

Als eerste op de lijst (en niet te missen) stond Spaceship Earth. Een soort “droomvlucht” door de toekomst. De poppen die je hier ziet zijn echt niet van echt te onderscheiden. De attractie is merkbaar wat verouderd, maar zeker niet verkeerd. We hebben genoten.

Hierna hebben we “Test Track” gedaan, waar je zogenaamd testrijder bent bij General Motors (wie anders). De wachtrij is één grote autofabriek met draaiende motoren, crash test dummies en vanalles meer. Vervolgens krijg je uitleg te zien over de testrit. Je komt in een bijna echte auto te zitten, waar je allerlei tests meemaakt. Bijvoorbeeld een remproef. Met een noodgang aanrijden om vervolgens vol op de rem te gaan. Aan het einde van de vermakelijke tests wordt de deur naar buiten open gezet en wordt de snelheid opgevoerd tot een enorme snelheid. Op een soort “oval” race je om het gebouw heen (zonder te hoeven sturen gelukkig) en uiteindelijk kom je weer terug in de fabriek. Zucht, wat een attractie.. Onwijs.

Mission space hebben we hierna gedaan. Je komt terecht in iets wat moet lijken op een cockpit van een shuttle. Niemand weet wat er gaat gebeuren, maar wel weten we dat we een aantal G-forces gaan meemaken. De karretjes worden achterover gezet, waarna het net lijkt alsof je opstijgt met een shuttle. Je wordt in je stoel gedrukt en je wangen maken ineens allerlei bewegingen waarvoor je zelf de instructie niet gegeven hebt. Onwerkelijk en net echt. Zodra je in de ruimte hangt, wordt het “schip” rechtgetrokken en lijk je te zweven. Even later ga je met je schip verder met als eindbestemming, Mars. Een typische “Hoe doen ze dat” attractie. Zodra je uitstapt en even om je heen kijkt wordt het duidelijk. Het is een enorme centrifuge waaraan de karretjes hangen. Deze karretjes kunnen voorover en achterover draaien. Doordat de centrifuge als een dolle gaat draaien, voel je de druk. Erg realistisch.

Verder ook Soarin gezien. Dit is een IMAX film waarbij je zelf in een soort hangglider hangt met je benen los. Hierdoor krijg je de indruk dat je echt vliegt door een IMAX film. Ik had enorme verwachtingen van deze attractie, mede door de reacties van anderen te lezen. Vergis je niet, de attractie is super, maar ik had er meer van verwacht. Iets meer actie had gemogen.

Uiteindelijk hebben we even snel een frietje gegeten en zijn we rustig gaan wachten voor “Illuminations”. Één van de grootste vuurwerkshows ter wereld midden op een meer waar “het oude zwembad” in Boxtel niets meer betekend. ECHT groot. En deze show wordt dagelijks gegeven in Epcot. Naast vuurwerk werd er ook gespeeld met waterfonteinen en laser. Een enorme wereldbol komt midden op het meer terecht. Deze bol wordt van binnenuit geprojecteerd met allerlei foto en video, waarna een bijna achterlijk spektakel losbarst. Deze show kost $17.000 per uitvoering volgens insiders. Op andere plaatsen lees je $40.000. Whatever, het is veel geld en worth every penny! Mijn fotokunsten met betrekking tot vuurwerkshows is niet al te best, maar ik heb toch een poging gewaagd. Het geeft in ieder geval een indruk van vuurwerk wat we in Nederland NERGENS zien.

Morgen op pad voor het echte Florida. Pretparken zijn verleidelijk, maar we willen meer zien. Stay tuned!

Ok. laat maar . Uiteraard alles in orde, wij verder te voet naar de gate voor Orlando. Nou.. na een kilometertje of wat heb je het wel gehad en pak je de metro naar de gate. Sodeju wat is het daar groot. En sodeju wat ziet het er daar ouderwets en versleten uit zeg.

De vlucht naar Orlando was wat hobbelig, maar ook prima in orde. Wel zijn m’n oren nu stuk en hoor ik werkelijk niets. Komt wel weer in orde.

Uiteindelijk de auto die we in gedachten hadden (Chevrolet Aveo) toch maar omgeruild voor een wat meer typisch Amerikaans modelletje. Een Chrysler Sebring Convertible (zie impressiefoto). Jawel, een grote slee.. en toch maar $15 per dag duurder dan het Europese modelletje Aveo. Laat dag zo’n EUR 10 zijn. Daar doen we het voor.

Bij binnenkomst in het huis bleek het zelfs groter te zijn dan we dachten. Op http://www.florida-sunshinevilla.com kun je de foto’s en de “virtual tour” bekijken. Maar het is VEEL groter. Met z’n tweeën in een huis voor 13 man is wat .. euh .. patserig.

Zo, nu snel naar bed. Het is nu 22:00 (in NL 4:00), dus we zijn al 23 uur op! Je moet wat doen om een jetlag te voorkomen. Gewoon 6 uur langer doortrekken.

Stay tuned!

Als we verticaal gaan, zien we dat meteen

Het vliegtuig wat je hier ziet is niet hét vliegtuig, maar geeft wel een indicatie waar we in gaan vliegen. Hoe mooi het er ook uit ziet, ik heb er toch een hekel aan. I’ll get used to it na 11 uur.

Morgenvroeg 6:00 begint het feest. Dan weten we eindelijk of het Delta Airlines, Northwest of KLM wordt. Northwest is overgenomen door Delta en KLM zit in een “skyteam” samen met Delta. Waarom kunnen ze ons dat nou niet effe vertellen. Dat soort dingen wil ik juist altijd weten .

Anyway. Ons vluchtnummer is DL0839 van Asterdam naar Atlanta om 10:30 op Schiphol. Verder vliegen we met de DL0109 van Atlanta naar Orlando MCO (McCoy Airport).

Stay tuned! More to come! Aless en ik zijn beiden zenuwachtig. Nergens voor nodig, maar goed voor de vakantiepret!

A.s. zondag is het dan eindelijk zo ver. Al een paar maanden weten we dat we naar Florida gaan afreizen. Wat de meest indrukwekkende vakantie tot nu toe zou moeten worden, was deze vandaag bijna in het water gevallen. De Mexicaanse griep / Mexicaanse tacohoest / H1N1 heerst bij m’n vriendin op het werk. Gelukkig heeft deze haar niet geraakt, waar we toch wel even over in hebben gezeten. De zoon van mijn baas heeft het hoogstwaarschijnlijk ook te pakken en zo komt het uiteindelijk toch bij m’n achterdeur terecht. Dat kun je natuurlijk niet gebruiken zo’n paar dagen voor je vertrek.

Vannacht om 2:00 werd ik, badend in het zweet, wakker en voelde me brak en sloom. Tot een uur of 5 nog wakker gelegen, wat TV gekeken en maar weer gaan slapen. Vanochtend was gelukkig de “verhoging” verdwenen, maar uiteraard was ik nog erg slapjes vanwege het gebrek aan slaap. Nu lijkt het met een sisser af te lopen, maar ik ben er niet helemaal gerust op. Pas als we zondag voet op Amerikaanse bodem zetten ben ik gerust.

Maar goed.. Wat gaat het worden. Jawel, Florida! De staat vol met pretparken, natuurparken, blauwe stranden, ruimtevaart, latino’s, alligators en ander gespuis. Al jaren een kleine droom, nu dan echt werkelijkheid. Niet op de laatste plaats omdat het gewoon betaalbaar is nu. Economische crisis is voor sommigen wel een voordeel. Vanaf volgende week zullen we regelmatig nieuwe foto’s en verhalen plaatsen. Dit op http://www.remcobressers.nl wat vervolgens ook automatisch op m’n Hyves terecht komt.

We gaan vliegen met Delta Airlines en na een 11 uur durende vlucht (via Atlanta) staat de auto klaar, zodat we af kunnen reizen naar onze “villa”. Stay tuned!